21 CFR Bölüm 507

Bu sözlük terimi, aşağıdakilerin bir parçasıdır: SG Systems Global Düzenleme ve operasyon kılavuzu kütüphanesi.

Ekim 2025'te güncellendi • 21 CFR Bölüm 507, Hayvan Yemleri için Önleyici Kontroller, cGMP, tehlike analizi, risk tabanlı önleyici kontroller, tedarik zinciri programı, geri çağırma planı, kayıtlar • Öncelikle hayvan yemleri (evcil hayvan yemi, hayvancılık yemi, yem bileşenleri) ile ilgili olup, modern gıda güvenliği sistemi tasarımıyla güçlü bir örtüşme göstermektedir.

21 CFR Bölüm 507 , hayvan yemi güvenliğini bir vaat değil, operasyonel bir sistem haline getiren ABD Gıda ve İlaç İdaresi (FDA) düzenlemesidir . Basitçe ifade etmek gerekirse: hayvanlar için yem üretmenizi, işlemenizi, paketlemenizi ve muhafaza etmenizi temel GMP/cGMP disiplini altında yapmanızı ve (uygulanabilir olduğunda) tehlikeleri belirlemenizi ve gerçekten uygulanan, izlenen, doğrulanan ve belgelenen risk tabanlı önleyici kontrolleri yürütmenizi bekler.

Eğer insan gıdaları için geçerli olan 21 CFR Bölüm 117'yi zaten biliyorsanız , Bölüm 507 size tanıdık gelecektir. Yapısı benzer, amacı benzer ve başarısızlık biçimleri de oldukça benzer: zayıf tehlike analizi, ölçülemeyen "kontroller", tutarlı olmayan izleme ve müşteri şikayeti veya düzenleyici kurumun baskı testiyle sorgulandığında geçerliliğini yitiren kayıtlar.

İşin aslını söylemek gerekirse: Bölüm 507 iyi niyetleri ödüllendirmez. Tekrarlanabilir kontrolü ödüllendirir . Eğer programınız kahraman çalışanların "olması gerekeni" hatırlamasına bağlıysa, Bölüm 507 bunu eninde sonunda bir sistem sorunu olarak ortaya çıkaracaktır—çünkü öyledir.

Bölüm 507, pratik bir mimari sorusunu da beraberinde getiriyor: Hızlıca erişilebilen ve itiraz edilmesi zor olan kanıtlarla desteklenen tutarlı bir Gıda Güvenliği Planı (GGG) duruşuna sahip misiniz ? Bu nedenle Bölüm 507, "ilaç dışı" ortamlarda bile Veri Bütünlüğü ve Denetim İzleme (GxP) gibi kayıt bütünlüğü konularıyla doğal olarak bağlantı kuruyor . Kontrolleriniz gerçek olduğunda, kanıtlarınız daha kolay elde edilir. Kontrolleriniz tiyatro gibi olduğunda, kanıtlarınız doğaçlama haline gelir ve düzenleyiciler doğaçlamadan etkilenmezler.

“507. Bölüm sizden uyumlu görünmenizi istemiyor. Sizden en kötü gününüzde bile denetlenebileceğiniz varsayımıyla hareket etmenizi istiyor.”

1) İnsanlar 21 CFR Bölüm 507'e atıfta bulunurken neyi kastediyorlar?

Birisi "507. Bölüme uymamız gerekiyor" dediğinde, genellikle belirsiz bir yasal kavramdan ziyade üç operasyonel gerçeklikten birini kastediyor demektir.

Birincisi: kuruluş hayvan yemi üretiyor (veya önemli bir şekilde işliyor) ve denetlenebilir yapılandırılmış bir gıda güvenliği yaklaşımına ihtiyaç duyuyor. Bu, tehlikelerin belirlenmesi, kontrollerin tanımlanması, izlemenin yapılması ve kayıtların mevcut olması anlamına gelir.

İkinci olarak: kuruluşun bir sinyali vardı - şikayetler, patojen bulguları, tedarikçi sapması, kıl payı atlatılan bir olay veya müşteri baskısı - ve yönetim artık içgüdüye güvenmeyi bırakmak istiyordu. Bölüm 507 esasen "ölçülebilir hale getirme" düzenlemesidir.

Üçüncüsü: organizasyon büyüyor (daha fazla ürün çeşidi, daha fazla fabrika, daha fazla fason üretim, daha fazla tedarikçi). Eskiden "çalışanlarımızı tanıdığımız için" işe yarayan sistem, personel değişiminde, hafta sonlarında ve istisnai durumlarda işlev görmesi gerektiğinde işe yaramaz hale gelir. Bölüm 507 şirket kültürünüzle ilgilenmez. Kanıtlayabileceğiniz şeylerle ilgilenir.

Eğer zihninizde net bir model oluşturmak istiyorsanız, Bölüm 507'yi "hayvan gıda güvenliği = kontrollü infaz + elde edilebilir kanıt" olarak düşünün. Kanıt, bir evrak yükü değil; düzenlemenin infazın gerçek olup olmadığını nasıl tespit ettiğidir.

2) Kapsam haritası: cGMP ve önleyici kontroller (ve neden ikisine de ihtiyacınız var)

Birçok ekip, Bölüm 507'yi "bir HACCP planı" veya "bir GMP kontrol listesi" olarak ele aldıkları için yanlış anlıyor. Oysa bu, daha çok katmanlı bir sisteme benziyor: temel GMP disiplini artı tehlikelerin gerektirdiği risk tabanlı kontroller.

Pratik çıkarım şu: cGMP temel standarttır. Önleyici kontroller ise bunun üzerindeki risk tabanlı katmandır. Temel standardı atlarsanız, kontroller işe yaramaz. Risk katmanını atlarsanız, aslında zarara neden olan tehlikeleri gözden kaçırırsınız.

3) Bölüm 507 kimleri kapsar (ve takımlar kendilerini nerede yanlış sınıflandırır)

Bölüm 507, kuruluşların kendilerini işlevlerine göre değil, sektör etiketlerine göre ("evcil hayvan maması markası", "yem hammaddesi dağıtıcısı", "fason karıştırıcı") tanımlamaları nedeniyle sıklıkla yanlış kapsamlandırılmaktadır. FDA uyumluluğu işlev odaklıdır: ürüne ne yaptığınız önemlidir.

Pratik açıdan bakıldığında, Bölüm 507 en çok şu durumlarda önem taşır:

• Üreticiler ve işlemciler Evcil hayvan yemi ve hayvan yemi üretimi (termal işlem, karıştırma, ekstrüzyon, kurutma, kaplama ve paketleme dahil).
• Malzeme işleyicileri Tutma ve elleçleme tehlikeli maruziyete yol açtığında (örneğin, depolama koşulları, ayrıştırma, çapraz bulaşma, haşere riski).
• Karmaşık tedarikçi riski içeren operasyonlar Tehlikelerin yukarı akışta kontrol edildiği ve bu kontrolün gerçek olduğunu kanıtlamanız gereken yerlerde.

En sık yapılan hata, dönüşüm veya kritik bekleme faaliyetleri gerçekleştirirken "üretim yapmıyoruz" iddiasında bulunmaktır. Eğer işletmeniz ürünü değiştiriyorsa, risk profilini değiştiriyorsa veya tehlikeleri kontrol ediyorsa (ya da kontrol edemiyorsa), risk altındasınız demektir.

4) Tehlike analizi: Nasıl gerçeğe dönüştürülür (beyin fırtınası değil)?

Tehlike analizi, güçlü programların standart şablonlara göre ayrıldığı noktadır. Zayıf bir tehlike analizi genellikle başka bir yerden kopyalanmış genel bir şablondur. Güçlü bir tehlike analizi ise malzemelerinize, süreçlerinize, ekipmanınıza ve işletme gerçekliğinize özgüdür.

Tehlike analizini "gerçekçi" kılan üç unsur vardır:

1) Tehlikeleri giriş noktalarına bağlayın. Tehlikeleri soyut olarak listelemeyin. Bunları adımlara bağlayın: teslim alma, depolama, gruplama, ısıl işlem, soğutma, paketleme, yeniden işleme, dağıtım.

2) Kararları verilere dayandırın. Bir tehlikenin makul ölçüde öngörülebilir olmadığını söylüyorsanız, bunu havai fişeklere başvurmadan açıklayabilmelisiniz. Tedarikçi geçmişi, COA eğilimleri, çevresel sonuçlar, şikayet verileri ve süreç yeteneği bu kararı etkilemelidir.

3) Kontrolleri ölçülebilirliğe bağlayın. İzlenemeyen bir "kontrol", kontrol değildir; sadece bir slogandır. Bu nedenle olgun ekipler, tehlike analizini, bir kenara atacağınız bir belge olarak değil, izleme ve kayıt mimarisi için tasarım girdisi olarak ele alırlar.

Eğer düşünce tarzınız için pratik ve operasyonel bir temel istiyorsanız, programınız FSMA önleyici kontrolleri çerçevesinde resmi olarak düzenlenmiş olsa bile HACCP prensipleri hala faydalıdır. Temel düşünce yapısı aynıdır: tehlikeleri belirleyin, önemli olanları kontrol edin ve bunu başardığınızı kanıtlayın.

5) Önleyici kontroller: “kontrol”ün uygulamada gerçekte ne anlama geldiği

Gıda güvenliği programlarında "kontrol" kelimesi yanlış kullanılıyor. Bölüm 507 terimleriyle, kontrol, tutarlı bir şekilde tanımlayabileceğiniz, uygulayabileceğiniz, doğrulayabileceğiniz ve belgeleyebileceğiniz bir şeydir.

Pratikte, önleyici kontrollerin çoğu küçük bir kategori grubuna girer:

Basit bir operasyonel ilke: Eğer önleyici kontrolünüz yalnızca bir SOP paragrafında yer alıyorsa, bu bir önleyici kontrol değildir. Bu sadece bir dokümantasyon parçasıdır. Kontroller uygulama sırasında mevcut olmalıdır.

6) İzleme, düzeltmeler ve düzeltici eylemler (göz ardı edilemeyecek kısım)

Bu, 507. Bölümün "genellikle doğru yaparız" mantığıyla hareket eden ekipleri zor durumda bırakan kısmıdır. İzleme, neyin kontrol edileceğini, ne sıklıkla, kim tarafından kontrol edileceğini ve neyin başarısızlık teşkil ettiğini tanımladığınız yerdir. Düzeltmeler ve düzeltici eylemler ise, başarısızlıkları ciddiye aldığınızı ve tekrarını önlediğinizi kanıtladığınız yerdir.

Operasyonel olarak, yüksek performanslı izleme sistemlerinin üç özelliği vardır:

Kayıt tasarımının önem kazandığı nokta da burasıdır. İzleme sonuçları yapılandırılmamış PDF'lerde veya operatör not defterlerinde sıkışıp kalırsa, tutarlı uygulama kanıtlamakta veya kendi verilerinizden ders çıkarmakta zorlanırsınız.

7) Doğrulama ve geçerlilik testi: Sistemin çalıştığının kanıtlanması

Doğrulama, işlemin amaçlandığı gibi gerçekleştiğini teyit etme yöntemidir. Geçerlilik ise, kontrolün iddia ettiğiniz şeyi yapabildiğini gerekçelendirme yöntemidir. Ekipler sıklıkla bu ikisini karıştırır veya her ikisini de "kalite güvence evrakı" olarak görür. Bu yanlış bir düşünce modelidir.

Doğrulama operasyoneldir: izleme kayıtlarının incelenmesi, kalibrasyon durumu kontrolleri, ön işletme doğrulaması, çevresel eğilimlerin izlenmesi, tedarikçi performans kontrolleri ve hedefli denetimler.

Doğrulama, bilimsel/teknik bir süreçtir: süreç parametrelerinizin amaçlanan güvenlik sonucuna ulaştığına dair kanıt (örneğin, zaman/sıcaklık öldürücülüğü, süreç yeteneği veya tehlike ve kontrol tasarımına uygun diğer gerekçeler).

Gerçeği olduğu gibi söyleyin: Kontrolünüzün neden işe yaradığını açıklayamıyorsanız, uyumluluğunuzu (ve müşterilerinizi) varsayımlara dayandırıyorsunuz demektir. Bölüm 507, varsayımları görünür kılmak için tasarlanmıştır.

8) cGMP temel seviyesi: büyük sonuçları tetikleyen sessiz başarısızlıklar

Gerçek dünyadaki çoğu başarısızlık, dramatik bir "kritik sınır aşımı" ile başlamaz. Temel disiplin bozulmasıyla başlarlar: hijyen kısayolları, yetersiz ayırma, ekipman durumunda sapmalar, haşere kanıtlarının göz ardı edilmesi, nem kontrolünün yönetilmemesi veya yeniden işlemenin özensizce ele alınması. İşte bu yüzden Bölüm 507, cGMP beklentilerini içerir; işletmenizin ücretsiz olarak tehlikeler yaratmasını önleyen bölümdür.

cGMP'yi düşünmenin pratik bir yolu şudur: önleyici kontrollerinizin varsaydığı "normal çalışma ortamını" tanımlar. Eğer cGMP zayıfsa, tehlike analiziniz iyimser bir kurguya dönüşür.

Bu noktada da ekipler, GMP'yi bir eğitim problemi olarak değil, bir sistem tasarım problemi olarak ele almaktan fayda görürler. Bu zihniyetin en iyi açıklaması hala şudur: GMP/cGMP, kontrolün kanıtı olarak okunabilecek operasyonlar oluşturmakla ilgilidir.

9) Tedarik zinciri programı: tedarikçi kanıtları, COA'lar ve değişiklik kontrolü

Hayvan yemlerinde, şaşırtıcı derecede büyük bir risk üretim sürecinin başlarında yer almaktadır. Tehlikeleri (mikro, kimyasal, fiziksel veya tağşiş riskleri) kontrol etmek için tedarikçilere bağımlıysanız, programınız bu bağımlılığı yönetmelidir. Bu, "onaylı tedarikçi" kutucuklarından daha fazlasına ihtiyacınız olduğu anlamına gelir; kanıta dayalı mantığa ihtiyacınız vardır.

Olgun bir yaklaşım genellikle şunları içerir:

• Tedarikçiyle ilgili net gereksinimler (teknik özellikler, test yöntemleri, dokümantasyon beklentileri) uygulanabilir yönetişimle desteklenir, örneğin Tedarikçi Kalite Anlaşmaları.
• Bir COA stratejisi Bu savunulabilir bir şeydir (COA'da hangi nitelikleri kabul ettiğiniz, bağımsız olarak neleri doğruladığınız ve eğiliminizi nasıl izlediğiniz). Bu kavram için temiz bir iç dayanağa ihtiyacınız varsa, şunu kullanın: Tedarikçinin COA Doğrulaması.
• Tedarikçi değişikliği yönetimi Böylece formül, kaynak veya süreç değişikliklerinden habersiz kalmazsınız—bkz. Tedarikçi Değişikliği Bildirimleri.

Pratikte, tedarik zinciri kontrolündeki başarısızlıklar nadiren "hiçbir fikrimiz yoktu" şeklinde olur. Genellikle "biliyorduk, ancak kanıtlar dağınıktı ve çözüm mantığı zayıftı" şeklindedir. Bölüm 507, tedarikçi yönetimini erişilebilir kanıtlarla kontrollü bir iş akışına dönüştüren ekipleri ödüllendirir.

10) Hatırlamaya hazırlık: Bölüm 507 neden yavaş gerçeği cezalandırıyor?

Geri çağırmalar, programınızın teorik olmaktan çıktığı noktadır. Stres altında, önemli olan tek şey gerçeğe ulaşma süresidir: hangi partiler etkileniyor, nereye gittiler, hangi kontroller uygulandı ve yetkili makamınız neye karar verdi.

Yüksek işlevli bir hatırlama duruşu "elimizde bir dosya var" demek değildir. Şunları içerir: (1) kapsamı hızlıca belirleyebilirsiniz, (2) hareketi durdurabilirsiniz (gerçekten tutan tutuşlar) ve (3) arkeolojik incelemeye gerek kalmadan eksiksiz kayıtlar üretebilirsiniz.

Eğer Bölüm 507 beklentileriyle iyi uyum sağlayan (özellikle büyüme ve karmaşıklığın gerçek olduğu durumlarda) pratik uygulama modelleri istiyorsanız, Gıda Güvenliği Yönetim Sistemi (FSMS) / HACCP / GFSI Programlarındaki operasyonel merkez yaklaşımıyla başlayın, ardından Geri Çağırma Hazırlık Yazılımı modellerini kullanarak kendi geri alma ve müdahale disiplininizi test edin.

11) Kayıtlar ve saklama: savunulabilir kanıt, dosya depolama değil.

Bölüm 507, "biz yaptık" ifadesinin "işte kayıt" olmadan anlamsız olduğu düzenlemelerden biridir. Ancak kayıt tutmak, dosyaları saklamakla aynı şey değildir. Savunulabilir bir kaydın üç özelliği vardır: kimin yaptığını gösterir, ne zaman yapıldığını eş zamanlı olarak kaydeder ve ne olduğunu ve hangi kararın alındığını gösterecek kadar eksiksizdir.

Bu nedenle saklama politikaları önemlidir. Belge yığını bir saklama sistemi değildir; sadece zaman damgalı bir rastgeleliktir. Saklama sürelerini, biçimlerini ve erişim beklentilerini yönetmek için basit bir başlangıç ​​noktasına ihtiyacınız varsa, Kayıt Saklama Politikasını temel alın ve saklamanın yalnızca klasörlere değil, olay modelinize (alma, test etme, toplu işlem, temizleme, gönderme) bağlı olduğundan emin olun.

Evet, elektronik kayıtlar doğru şekilde tasarlandıklarında uyumluluk açısından avantaj sağlayabilirler. Yanlış yaklaşım "paylaşımlı sürücüdeki PDF dosyaları"dır. Doğru yaklaşım ise veri bütünlüğü beklentilerine uygun, kontrollü düzenlemeler, denetlenebilirlik ve hızlı erişim sağlayan yapılandırılmış kayıtlardır.

12) Bölüm 11 düşüncesinin hayvan yemi kayıtlarıyla kesiştiği yer

Bölüm 507, "hayvan yemleri için Bölüm 11" değildir. Ancak Bölüm 11'in ardındaki temel prensip—kayıtların güvenilir, atfedilebilir ve gizli manipülasyondan korunmuş olması—her ciddi denetimde ve her ciddi olayda karşımıza çıkar.

Ekipler resmi uygulanabilirliği tartışsa bile, pratik beklenti değişmez: kayıtlar elektronik ise, güvenilir bir bütünlük duruşuna ihtiyacınız vardır. Bu nedenle denetim izleri , kontrollü izinler ve anlamlı yönetişim önemlidir. Bu bürokrasi değil; "sonradan düzeltebiliriz"in "hiç kanıtlayamayız"a dönüşmesini önlemenin yoludur.

13) Denetim yaklaşımı: FDA kontrollerinizi nasıl baskı testine tabi tutuyor?

Denetimler nadiren bir şirketin yönetmeliği ezbere bilmemesinden dolayı başarısız olur. Başarısızlık nedeni, şirketin gerçek kayıtlardan tutarlı bir hikaye ortaya koyamamasıdır. FDA, tedarikçi girdileri, yeniden işleme, vardiya değişimleri, hijyen doğrulaması, istisna yönetimi ve eğitim kanıtları gibi unsurları titizlikle inceler.

Kaosu önlemek istiyorsanız, ihtiyaç duymadan önce bir kurtarma planı oluşturun. En basit başlangıç ​​noktası, "kanıt"ın sonradan akla gelen bir şey değil, birinci sınıf bir çıktı olduğu bir denetim hazırlığı yaklaşımını benimsemektir— pratik yaklaşım için Denetim Hazırlığı bölümüne bakın , ardından bunu hayvan yemi risk profilinize uyarlayın.

İşte acı gerçek: Eğer denetim stratejiniz "istendiğinde hallederiz" ise, kumar oynuyorsunuz demektir. Bölüm 507, normal uygulama süreçlerinde üretilen kayıtları kullanarak hızlı yanıt verebilen kuruluşları ödüllendirmek üzere tasarlanmıştır.

14) Yaygın hata kalıpları: Bölüm 507 uyumluluğunun nasıl sahte olduğu

• Şablon tehlike analizi. Genel tehlikeler, genel kontroller, genel izleme. "Eksiksiz" görünüyor, ancak sorgulandığında çöküyor.
• Ölçülebilirliği olmayan kontroller. "Bunu hiçbir kriter, sıklık veya hata mantığı olmaksızın kontrol ediyoruz."
• Olaydan sonra izleme. Rakamlar vardiya sonunda veya hafta sonunda giriliyor. Bu, kontrol değil, yeniden yapılandırma.
• Yönetim olmadan tedarikçi bağımlılığı. COA'lar körü körüne kabul edildi; tedarikçi değişiklikleri geç fark edildi.
• Var olan ancak erişilemeyen kayıtlar. Kanıtlar e-postalara, paylaşılan sürücülere ve topluluk bilgilerine dağılmış durumda.
• Denetim hazırlık tiyatrosu. Denetimler sırasında hazır durumda çalışmak yerine, "paketler" oluşturmak için acele etmek.

Bunlar önemsiz sorunlar değil. Yapısal sorunlar. Bu kalıpları görüyorsanız, çözüm "daha fazla eğitim" değil. Çözüm, uygulama yönteminin kanıt üretme şeklini yeniden tasarlamaktır.

15) Hazırlık puan kartını kopyala/yapıştır

Bunu pratik bir öz değerlendirme aracı olarak kullanın. Bu soruları net bir şekilde yanıtlayamıyorsanız, 507. Bölümdeki duruşunuz zayıf demektir.

Amaç kendinizi değerlendirmek değil. Amaç, yeniden yapılandırmaya nerede bağımlı olduğunuzu belirlemek ve bunu olay odaklı kontrolle değiştirmektir.

16) Bu, V5'e nasıl eşlenir? SG Systems Global

Bölüm 507'nin başarısı üç sistem özelliğine bağlıdır: tutarlı kimlik, kontrollü yürütme ve hızlı erişim. Bu nedenle birçok ekip, uyumluluğu "belgeler" olarak ele almayı bırakıp mimari olarak ele almaya başlar.

V5 Bölüm 507 sonuçlarını kayıt tutarak destekler. olay bağlantılı ve denetime hazır Yeniden yapılandırıcı olmaktan ziyade. Pratikte, en önemli yapı taşları şunlardır:
V5 MES Adım adım yürütme ve izleme yakalama için,
V5 KYS Yönetilen prosedürler, sapmalar/CAPA, eğitim ve kontrollü onaylar için,
hem de V5 Bağlantısı (API) Ekipman/ERP sinyallerini sistemlere dağıtmak yerine tek bir kanıt modelinde bir araya getirmek.

Mesele "yazılım düzenlemeleri çözer" değil. Mesele şu ki, Bölüm 507, kahramanlık göstermeden uygulamayı kanıtlayabileceğinizi varsayıyor. Sistemler bunu ya normal hale getiriyor ya da acı verici hale getiriyor.

17) Genişletilmiş SSS

S1. Bölüm 507 temelde "hayvan yemleri için HACCP" midir?
Tam olarak değil. HACCP düşüncesi faydalı, ancak Bölüm 507 daha geniş kapsamlı: temel cGMP artı (uygulanabilir olduğunda) risk tabanlı önleyici kontroller, izleme, doğrulama ve kayıt gereklilikleri. Düşünce yapısı örtüşüyor; uygulama beklentileri genellikle daha çok sistem odaklı.

S2. Bölüm 507 kapsamında en sık görülen operasyonel arıza nedir?
Zayıf kanıt durumu. Ekipler "işi yapıyor" ancak tutarlı ve eksiksiz kayıtları hızlı bir şekilde oluşturamıyorlar. Denetim veya olay baskısı altında, yeniden oluşturmak zorunda kalıyorlar ve yeniden oluşturma aşamasında hatalar katlanarak artıyor.

S3. Küçük ölçekli bir işletme, ağır sistemlere ihtiyaç duymadan bu şartlara uyabilir mi?
Bazen, karmaşıklık düşük ve disiplin yüksekse sorun olmaz. Ancak ürün çeşitliliğini, tedarikçileri, vardiyaları veya lokasyonları artırdığınız anda, manuel sistemler kırılgan hale gelir. Bölüm 507 küçük işletmeleri cezalandırmaz; yavaş gerçeği söylemeyi ve tutarsız uygulamayı cezalandırır.

S4. Programımız henüz olgunlaşmamışsa nereden başlamalıyız?
Öncelikle kapsam netliğini, ardından tehlike analizi kalitesini, sonra izleme tasarımını ve son olarak da veri alma tatbikatlarını ele alın. Kayıtları hızlı bir şekilde alamıyorsanız, sisteminizin gerçek olup olmadığını bilemezsiniz.

S5. Tedarikçi kontrolleri Bölüm 507'ye nasıl uyuyor?
Eğer risk kontrolünüz bir tedarikçiye bağlıysa, bu bağımlılığı savunulabilir kılan bir yönetim yapısına ihtiyacınız vardır: COA stratejisi, tedarikçi doğrulaması ve sessiz risk kaymasını önleyen tedarikçi değişiklik kontrolleri.

İlgili Okuma
Bölüm 507 gereksinimlerini yürütme kalıplarına bağlamak istiyorsanız, şunu kullanın: FSMS / HACCP / GFSI Programları merkezi operasyonel temel olarak, daha sonra tedarikçi kanıtlarını şu şekilde sıkılaştırın: Tedarikçi Kalite Anlaşmaları hem de Tedarikçi Değişikliği BildirimleriKayıtların savunulabilirliği için, erişim ve saklama süreçlerini şu şekilde hizalayın: Kayıt Saklama Politikası ve kendinizi bir baskı testiyle sınayın. Denetime Hazırlık duruş.